Mijn vrouw Vonnie en ik komen oorspronkelijk uit Nederland. Daar brachten wij onze jeugdjaren door tijdens de 2de Wereldoorlog en hebben de Duitse bezetting meegemaakt. Angst en honger waren gedurende die jaren voor velen een overheersende factor. Die jaren hebben een onuitwisbare indruk op ons achtergelaten. Ik ontmoette Vonnie voor het eerst in juni 1948, maar wij kregen later pas 'verkering.' Ik was met verlof thuis van de Marine en bracht het weekeinde bij mijn ouders door. Ik diende als beroepsmilitair bij de Koninklijke Marine Luchtvaartdienst, als Vliegtuigmaker Radio-Radarmonteur. Ik was jong en had enorme verwachtingen van het leven.

       Onze relatie werd echter serieus toen we elkaar op 29 maart 1949 weer zagen. Ons plan was om een jaar te wachten met trouwen, tot het najaar van 1950. Ik moest echter met de Karel Doorman naar West Indië en zou op 6 januari 1950 vertrekken. Het zou voor ons financieel gunstiger zijn om onze trouwplannen te vervroegen. Het gevolg was dat we op 8 december 1949 trouwden. Ons huwelijk werd gezegend met drie lieve dochters. Evelyn is onze oudste, vervolgens werd Marjory geboren en Mirjam is onze jongste dochter. Na 7 jaar getrouwd geweest te zijn besloten we om het Marineleven vaarwel te zeggen en 'ergens anders' opnieuw te beginnen. De druk op ons gezin werd te groot door herhaaldelijk maandenlang van huis te moeten zijn. Dat 'ergens anders' zou Canada worden. Ons jonge gezin verliet Nederland op 20 september 1957 per KLM Superconnie met als einddoel Montreal, Canada.

       Mij werd een positie aangeboden bij Canadian Aviation Electronics in Montreal, Quebec, waar ik 4 jaar gewerkt heb. Na CAE begon ik een carrière bij de Boeing Aircraft Co. in Arnprior, Ontario. Op 1 november 1961 nam ik hun aanbod aan. Voor Boeing heb ik 15 jaar gewerkt.

       Vonnie en ik verhuisden van Arnprior naar Toronto op 1 februari 1977. Daar wonen we sindsdien in de buitenwijk van North York. Wij zijn nu met pensioen, maar aan ons dagelijkse leven is dat bijna niet te merken. Nu besteed ik mijn vrije tijd en energie aan Internet activiteiten met als doel het bestrijden van anti-Semitisme. Ik heb een uitgebreide Website gemaakt waarop de verschrikkingen van de Holocaust beschreven staan: "De Holocaust: Opdat wij niet vergeten" met de nadruk op het lot van de Nederlandse Joden. Ik hoop dat u mijn Website vaak zult bezoeken. Voor eventuele reacties op de Website kunt U hier per e-mail contact opnemen.

       Zonen vormen het erfdeel van de Heer; kinderen Zijn beloning. Wat pijlen betekenen voor de boogschutter, geldt voor zonen die geboren worden als men jong is. Gezegend is de man wiens pijlenkoker gevuld is. Hij zal niet beschaamd worden wanneer hij de vijand in de poort ontmoet.
Psalm 127:3-5

       Onze dochters Evelyn, Marjory, en Mirjam hebben ons leven verrijkt met tien lieve kleinkinderen, Signe, Joshua, Aaron, Jacob, Jordan, Seth, Marcus, Sofie, Oscar, en Maxwell. De zeven oudsten zijn volwassen mensen die hun bijdrage leveren aan de economie van onze samenleving. Alle zeven zijn getrouwd. Aaron trouwde op 15 augustus 1998 met zijn geliefde Vicki. Op 28 maart 1999 volgde Signe die met haar Oded in het huwelijk trad. Jordan trouwde met de man van haar liefde, Jeff Bustos op 18 mei 2001. Jacob, Jake genoemd, trouwde de vrouw van zijn dromen, Katharine, die met Kat aangesproken wordt, op 2 oktober 2004 in Madison, Wisconsin, terwijl zijn broer Marcus met zijn geliefde Liz op 26 november 2005 in het huwelijks bootje stapte in Grand Rapids, Michigan. Josh en Krista trouwden op 29 juli 2006 in Mono Hills, even buiten Orangeville, Ontario, en zijn jongere broer Seth trouwde in Montreal, Québec met Amélie Grenier, zijn geliefde, op 3 september 2006.

       De drie kleinkinderen, Sofie, Oscar and Maxwell zijn nog te jong om aan trouwen te denken zoals te zien is op de foto's hierboven afgedrukt. Het zijn lieve kinderen die ons veel plezier bezorgen. We verheugen ons steeds weer opnieuw als ze bij ons op bezoek komen! Wij zijn waarlijk gezegende ouders, grootouders, en nu ook overgrootouders. Op 10 mei 2000 werd onze eerste achterkleinzoon Kobi Moshe geboren. Zijn broer Benjamin Yonatan arriveerde twee jaar later op 7 mei 2002. Oded en Signe zijn daar de trotse ouders van. Op de foto rechts staan Kobi en Benji. Zij volgen in de voetstappen van hun vader wat de liefde voor ijshockey betreft. Zij zijn nu al in training om te zijner tijd hun plaats in the nemen in het nationale hockey team van Israël. Ik weet niet zeker wie van de twee de beste schaatser is, maar ik ben er wel verzekerd van dat ze het ver zullen schoppen in de sport wereld van hockey. Benji, net als zijn broer, is vol zelfvertrouwen en flatterend. Op 28 mei 2004 werd Tali Batia Chaya geboren. Ze woog bij de geboorte een ietsje meer dan 6 pond. Zij is een zusje voor Kobi en Benji. Zij is bevoorrecht twee grotere broers te hebben die op haar kunnen passen, hoewel ik gehoord heb dat Tali heel goed voor zichzelf kan zorgen. Tali past zich goed aan bij haar twee broers. Wat ze te kort komt aan kracht wordt aangevuld met geluid. Ze kan goed schreeuwen, is ons verteld. Op 3 februari 2006 ontvingen bericht van Oded dat Signe bevallen was van hun tweede dochter. Dat is dus een zusje voor Kobi, Benji en Tali. Ze hebben haar Eva Gabrielle genoemd. Evie woog net over 5 pond bij haar geboorte. Even als de andere achterkleinkinderen, weet ook Evie wat lachen is. Geen wonder dat ook zij ons hart veroverd heeft. Evie is een lief rustig kind, het tegenovergestelde van haar grotere zus Tali. We hebben de belofte dat we regelmatig nieuwe foto's kunnen verwachten. Dat waren echter beloften want ik moest de foto's rechts van de drie jongsten zelf maken toen ze bij ons op bezoek waren afgelopen 29 november 2007. De jongens zijn dol gelukkig met hun beide zusjes en nu ook met hun jongere broer Leo die op 29 oktober 2007 voor het eerst het daglicht zag.

       Op 11 maart 2003 beviel Jordan, de dochter van Marjory, van een dochter. Jeff en Jordan hebben haar Ryan Paige genoemd. Ryan is dol op kaas. Dat heeft mogelijk iets met haar Nederlandse achtergrond te maken. Ze is een opgewekte jongedame. Op 23 februari 2005 ontvingen we van een heel kalme oma, onze dochter Marjory, het bericht dat Jordan bevallen was van haar tweede kind. Dit keer een zoon die van Jeff en Jordan de naam Cole Jeffrey ontving. Hier onder de laatste foto's van Ryan en Cole genomen met Pasen in april 2007 door Oma Marjory. Ryan is nu vier jaar en Cole twee.

       Op 26 oktober 2006 ontvingen wij bericht van onze dochter Evelyn dat zij voor de vijfde keer grootmoeder geworden was. Seth en Amélie werden de trotse ouders van een zoon die ze Edgar noemen. Hier onder staat zijn laatste foto.

       Het laatste nieuws van de Vanderwerff familie! Oma en ik ontvingen telefonisch bericht van Marjory en John dat hun zoon Jake en zijn geliefde Kat op 18 november 2007 zo trots als een pauw waren want hun zoon Oliver werd die dag geboren. Marcus en schoondochter Liz werden de trotse ouders van hun dochter Isabella op 15 april 2008. Wij achten onszelf altijd bevoorrecht en gezegend wanneer we horen, 'alles is goed met moeder en kind.' Vol trots kunnen we nu ook de foto's van Oliver en Isabella Rose tonen. Welkom bij de familie, nieuwste familie leden. Vonnie en ik hebben heel veel reden om dankbaar en trots te zijn op al onze kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Wie weet wat ons nog te wachten staat. Zeker mogen we niet vergeten om G-d onze dankbaarheid te tonen. Ik weet dat ik hier ook namens Vonnie spreek. Nu ik toch eenmaal mijn dank aan het betuigen ben, doe ik er goed aan om ook de naam van mijn vriend Gerrit de Jong te vermelden. Hij heeft bijna al mijn links van het Engels naar het Nederlands bewerkt. Met zijn kundige hulp is het aantal moeilijkheden beperkt gebleven.