Mijn vrouw Vonnie en ik zijn van oorsprong uit Nederland afkomstig. Daar brachten wij onze jeugdjaren door. Tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben wij de Duitse bezetting mee moeten maken. Angst, honger en kou waren gedurende die jaren voor velen in Nederland een overheersende factor. Omdat wij niet in een grote stad woonden merkten we daar relatief gesproken weinig van. Wij hadden minder te lijden dan de mensen die in grotere steden woonden. Wel leefden wij dagelijks in angst. Verder kwamen onze families echter vrij ongedeerd door de oorlogsjaren heen. Die jaren hebben wel een onuitwisbare indruk op ons achtergelaten.

       Vonnie en ik ontmoetten elkaar voor het eerst drie jaar na de oorlog. Dat was in juni 1948. Die ontmoeting vond plaats bij mijn ouders thuis. Vonnie was vriendin met een nicht van mij en samen bezochten zij mijn ouders. Ik was voor een kort verlof thuis van de Marine. Ik diende namelijk als Vliegtuigmaker Radio-Radarmonteur bij de Koninklijke Marine Luchtvaart Dienst. Onze verhouding werd pas serieus op 27 maart 1949. Ik was jong en had enorme verwachtingen van het leven. We maakten plannen om in het najaar van 1950 te trouwen. De Marine had andere plannen. Ik moest namelijk met de het vliegkampschip de Karel Doorman op 6 januari 1950 voor een half jaar naar West Indië vertrekken. Het was voor ons financieel gunstiger om eventuele trouwplannen te vervroegen. Het gevolg was dat we op 8 december 1949 in het huwelijk traden. Ons huwelijk werd gezegend met drie lieve dochters. Evelyn is onze oudste, vervolgens werd Marjory geboren en Mirjam is de jongste. Na zeven jaar getrouwd geweest te zijn besloten Vonnie en ik om het Marine leven vaarwel te zeggen en 'ergens anders' opnieuw te beginnen. De druk op ons gezin was te groot omdat ik herhaaldelijk vanwege het Marine leven maandenlang van huis en zelfs uit Nederland weg moest. Dat 'ergens anders' is Canada geworden. Ons jong gezin verliet Nederland op 20 september 1957 met een Super Constellation van de KLM, met als einddoel Montreal.

       Voor ons vertrek had ik gesolliciteerd bij Canadian Aviation Electronics in Montreal en mij werd door hen een positie aangeboden als elektronisch technicus. Ik heb 4 jaar voor CAE gewerkt. Na CAE begon ik een nieuwe carrière bij de Boeing Aircraft Co. dat in Arnprior, Ontario gevestigd is. Op 1 november 1961 werd ik door Boeing aangenomen. Voor Boeing Canada heb ik 15 jaar en 3 maanden gewerkt.

       Op 1 februari 1977 verhuisde ik met ons gezin van Arnprior naar Toronto. Daar wonen Vonnie en ik nog steeds in een van de buitenwijken van Toronto namelijk in North York. Wij zijn sinds 1992 met pensioen, maar in ons dagelijkse leven is daar weinig van te bemerken. Ik besteed veel van mijn vrije tijd en energie aan Internet activiteiten zoals o.a. het bestrijden van anti-Semitisme. Ik heb een uitgebreide Website gemaakt waarin de verschrikkingen van de Holocaust beschreven staan: "De Holocaust: Opdat wij niet vergeten" met nadruk op het lot van voornamelijk de Nederlandse Joden. Ik hoop dat u mijn Website vaak zult bezoeken. Voor eventuele reacties op deze Website kunt U hier via e-mail met mij in contact komen.

       "Ziet, kinderen zijn een erfdeel des Heeren; de vrucht van de schoot is een beloning van G-d. Gelijk pijlen zijn in de hand van een held, zodanig zijn de zonen der jeugd. Welgelukkig is de man, die zijn pijlkoker daarmee gevuld heeft; Zij zullen niet beschaamd worden, wanneer zij met de vijand in de poort spreken."
Vrije vertaling: Psalm 127:3-5

       Onze dochters Evelyn, Marjory, and Mirjam hebben ons tien wonderbaarlijke kleinkinderen geschonken. Signe, Joshua, Aaron, Jacob, Jordan, Seth, Marcus, Sofie, Oscar, and Maxwell. De eerste zeven zijn zelfstandige volwassenen die ieder op hun eigen manier een forse bijdrage aan de economy maken. De zeven oudsten zijn reeds getrouwd. Op 15 august 1998 trouwde Aaron met Vicki Arra. Signe volgde 28 maart 1999 toen zij met Oded Orgil in het huwelijk trad. Jordan trouwde Jeffrey Bustos op 18 mei 2001 en op 2 October 2004 volgde Jacob die met Katharine Heidt Findley in het huwelijks bootje stapte. Zijn broer Marcus trouwde op 26 november 2005 met Elizabeth Rose Danielski. Joshua huwde Krista Joost op 29 juli 2006, terwijl zijn jongere broer Seth met Amélie Grenier op 3 september 2006 trouwde. Onze drie kleinkinderen Sofie, Oscar en Maxwell zijn nog te jong om aan trouwen te denken zoals te zien is op de bovenstaande foto's. Wij zijn gezegende ouders, grootouders en nu ook overgrootouders.

       Op 10 mei 2000 werd Kobi Moshe Orgil, ons eerste achterkleinkind, geboren. Zijn broer Benjamin Yonatan Orgil volgde twee jaar later op 7 mei 2002. Op 11 maart 2003 werd Ryan Page Bustos geboren. Vervolgens was het de beurt aan Tali Batia Chaya Orgil, geboren op 28 mei 2004. En op 23 february 2005 werd Ryan's brother Cole Jeffrey Bustos geboren. Op 3 februari 2006 werden we verblijd met de geboorte van Eva Gabrielle Orgil. In hetzelfde jaar ontvingen we ook bericht dat op 26 oktober 2006 Edgar Gabrielse het daglicht zag. Oliver Gus Hoeksema werd op 18 november 2007 geboren en op 15 april 2008 zag Isabella Rose Hoeksema het daglicht. Op 14 juli 2009 werd Claire Aaltien Gabrielse geboren en als laatste (voor hoe lang?) arriveerde Joel Aaron Gabrielse. Hij werd op 4 augustus 2009 geboren. Vonnie en ik spreken onze dank uit aan G-d voor Zijn genade, geduld en liefde waarmee Hij ons groeiend gezin gezegend heeft.